Het klopt(te)! Een zondagmiddagwedstrijd tegen de tot dan toe ongeslagen koploper van de eredivisie. Een team met een aantal pareltjes, maar als collectief soms niet stabiel.
Vaker meegemaakt dat we in de laatste minuten van de wedstrijd een doelpunt om de oren kregen en dat we dan met de pest in het lijf naar huis konden.
Van tevoren het gevoel dat er vertrouwen was in ons team. Door de wedstrijden van de afgelopen tijd verlangde je steeds sneller naar de volgende wedstrijd. Sparta, PSV, Excelsior, ADO en NEC gaven steeds een beeld van iets waarom je supporter wilt zijn. Niet alleen de resultaten maar ook de manier waarop het team daar stond te voetballen en hoe het zich zowel binnen als buiten het veld presenteerde.
Zondagmiddag, toch maar een half uurtje eerder vertrekken om alles even rustig vanaf het begin mee te maken. De supporters druppelen vrij snel binnen en nemen plaats op hun plekje. Je merkt dat er een stuk optimisme heerst. Je ziet verschillende generaties mensen. Sommigen misschien al meer dan 60 jaar supporter, anderen wat jonger. Ik zag een vader met zijn zoontje. Ik schat dat het jongetje een jaar of twee of drie was. Hij droeg zijn kind en dat die keek met grote ogen naar alles wat er om hem heen gebeurde, Van angst of paniek was geen moment sprake. Het begin van iets moois. Ik sprak met een oudgediende die hoopvol was maar ook wel bevreesd omdat in het verleden vaak in de slotfase het niet goed ging. Hij kon me zo vijf voorbeelden opnoemen dat we niet vrolijk naar huis waren gegaan in het verleden.
Dan zie je het enthousiasme van een van de vlagendragers die voor de wedstrijd heerlijk inspelen op de reacties van het publiek. Klompen, Friese-vlagsokken en een Heerenveensjaal. Volop genietend van het moment, De put-kapel die heel goed de sfeer aanvoelend met een van de jongste muzikantjes, waarschijnlijk nog geen vijf jaar, op het veld. Daar begint het.
Dan de wedstrijd waar van alles al over gezegd is. De 0-2, de teleurstelling. De forcering vlak voor de rust met de 1-2 als resultaat. De interactie met het publiek en het terugkerende vertrouwen. Na de rust: volle bak energie en vol vertrouwen. Resulterend in een zeer terechte 2-2. Overal in het stadion merkte je dat er vertrouwen was dat er vandaag meer te halen was. Geen meter weggevend, strijdend voor elke centimeter, de tegenstander geen moment de ruimte geven om in hun spel te komen. Een orkaan van gejuich bij de 3-2. De schrik bij de gelijkmaker: zou het dan toch? Maar op het veld het vertrouwen om toch de wedstrijd naar zich toe te trekken. 5-3 !! Ik zou nog een paginatekst kunnen typen om de spelers te benoemen wie dit allemaal mogelijk hadden gemaakt. Ik had kunnen zeggen dat Feijenoord misschien vandaag zijn dag niet had. Ik had kunnen zeggen dat Man of the match of zoals we dat blijkbaar in het Fries willen horen ‘Hurde wurker’ van deze wedstrijd is…
Vandaag kan ik bij deze wedstrijd alleen maar zeggen: Het klopte. Wat er in het veld gebeurde, spelers, wissels en technische staf, wat er rondom het veld gebeurde, alle supporters en al diegenen die zo’n wedstrijd mogelijk maken. Wat een wat “in geweldich barren op dizze sneintemiddeis”. Alles klopte. De herinneringen die velen van ons hebben aan het verleden maar ook zeker de hoop die we met zijn allen koesteren naar de toekomst. Een top 10 samenstellen is voor mij niet mogelijk. Daar zijn de gebeurtenissen te verschillend voor. Maar dit gebeuren zal ik niet snel weer vergeten. Wat een middag. Koester dit. Alles klopt!!